Een koppel moet zijn huis opgeven voor de aanleg van een vliegveld maar vindt zo een nieuwe roeping: vliegen. Grémillon tekent een ontroerend portret van een echtpaar dat sociale grenzen, angst en conventies trotseert. Wanneer Thérèse zelf gaat vliegen groeit het verhaal uit tot een indringende ode aan vrouwelijke emancipatie. De film gaf het oorlogsmoeë Franse publiek van 1944 een broodnodige boodschap van hoop.