Portret van Poolse jongeren die zich verliezen in jazz, ironie en nachtelijke gesprekken. Wajda breekt met zijn heroïsche cinema over de Tweede Wereldoorlog en kiest voor een losse, moderne vorm. Achter het speelse oppervlak schuilt existentiële leegte en sociale vervreemding. Later erkend als sleutelwerk van de Poolse “dooi” en verwant aan de Nouvelle Vague. Jerzy Skolimowski was coscenarist.