Ik ben niet dol op het horrorgenre, maar heb wel bewondering voor de Duitse cinema uit de jaren 1920, met name het expressionisme en het Kammerspiel – die vaak respectievelijk horrorfilms en psychologische drama’s waren. The Lighthouse is een uitstekende pastiche van beide. De film bootst de stijl van de stille films en de kwaliteit van vroege cinema na. Twee geïsoleerde vuurtorenwachters worden geleidelijk gek en keren zich tegen elkaar, wat goed past bij de sfeer van Duitse stille films. Het is oprecht griezelig, zo niet echt eng. – K.T.